?mplant biçimleri - implant sistemleri - implant tipleri, di? implant?
Bugün kullanılan implantlar çoğu durumda vida biçimindedir, daha seyrek olarak silindir biçimindedir.
Kemik içi (enossal) implantlar
İmplantın kemik içinde doğrudan tutunmasına osseointegrasyon denir. Prof. Per Ingvar Branemark'a göre bununla, organik ve canlı kemik ile kaynaşmış, yük altındaki implantın yüzeyi arasındaki doğrudan, işlevsel ve yapısal bağ anlaşılır. Osseointegrasyon; yeterli boyutta ve kurallara uygun yapıda bir kemik yatak dokusuna, implant çevresindeki yumuşak dokunun iltihapsız olmasına ve implantın çiğneme işlevine uygun ölçüde yüklenmesine bağlıdır.
Ağız durumuna ve seçilen cerrahi yönteme göre farklı implant biçimleri ve sistemleri mevcuttur.
İmplant sistemleri
Tek aşamalı, transgingival iyileşme için implantlar: Mukozadan/diş etinden dışarı uzanan tek parçalı implantlar yerleştirilir
Subgingival implantasyon için implantlar: Subgingival implantasyonda iki parçalı implantlar kullanılır. İmplantlar mukoza ile örtülü olarak iyileşir. İyileşmenin ardından implant başları ikinci bir müdahaleyle açığa çıkarılır. Mukozadan dışarı uzanan, abutment adı verilen parçalarla uzatılırlar. Protetik uygulama bu abutmentler üzerinde yapılır.
İmmediat ve erken implantasyon için özel implant tasarımları
Geçici (iyileşme süresiyle sınırlı) kullanımlar için ara dönem implantları
Bir implantın yapı ilkesi:
İmplant gövdesi (kemik içi bölüm)
Üst yapı parçası / mesafe kovanı (abutment ya da sekonder parça olarak da anılır)
İmplant gövdesi ile süprastrüktür arasındaki bağlantı
Süprastrüktür (implant kronu / üst yapı)
İmplantlar üzerindeki süprastrüktürler sabit olabilir, örneğin tek kronlar ya da köprüler, ya da koşullu çıkarılabilir biçimde yapılabilir, örneğin bar destekli tam protezler.
Biçimler ve sistemler
Biçim neden belirleyicidir
Günümüzde kullanılan implantlar çoğu durumda bir vida biçimindedir, daha seyrek olarak bir silindir biçimindedir. Almanya'da vida biçimli implant tipleri yaygınlaşmıştır. Bir implantın biçimi, uzunluğu ve çapı, planlanan kullanıma ve hastanın klinik durumuna göre değişir.
Oral implantların biyomekanik davranışı; biçimleri ve boyutlarının yanı sıra implant yüzeyi ile çevredeki kemik dokusu arasındaki sınır tabakasına gelen yük dağılımı tarafından belirlenir. İmplantların uzun vadeli tutunması ve dengeli bir kuvvet dağılımı için implantların farklı uzunluk ve çaplarda olması gerekir.
Farklı üreticilerin standart implant çapları değişkenlik gösterir ve 3,3 mm ile 5 mm arasındadır; standart uzunluklar 8 mm, 10 mm, 12 mm, 14 mm ve 15 mm'dir. Planlanan diş protezinin türü, kemik varlığı ya da iskeletsel özellikler; implantların uzunluğunu ve çapını, ayrıca sayısını ve konumlandırılmasını/dağılımını belirler. Mevcut kemik içinde yeterli bir tutunma derinliği için kural olarak yaklaşık 10 mm ile 15 mm uzunluğunda implantlar yeterlidir. Kemik varlığı elverişliyse (kemik morfolojisi ve kemik yoğunluğu), endikasyon gerektirdiğinde daha kısa implantlar da yerleştirilebilir. Genel kural şudur: Mümkün olan en fazla implant uzunluğundan yararlanılmalıdır.
Yapı biçimleri
İmplant biçimleri
Bir vidanın olumlu biyomekanik özellikleri nedeniyle günümüzde aşağıdaki implant biçimleri (kök biçimli implantlar) tercih edilmektedir.
kademeli implantlar (vida implant olarak)
konik implantlar (vida implant olarak ya da kademeli silindir implant olarak)
vida implantlar (kendinden yiv açan dişli ya da önceden yiv açılması gereken dişli, dişler sayesinde iyi primer stabilite)
Artık yalnızca seyrek olarak: silindir implantlar (dişsiz, sıkı geçme yoluyla primer stabilite)
Kısaca en önemli bilgiler
- Biyomekanik özellikleri nedeniyle bugün özellikle kök biçimli vida implantlar kullanılmaktadır.
- Enosseal implantlar bir vida dişi aracılığıyla doğrudan çene kemiğine tutturulur ve iyileşmeden sonra sıkı biçimde oturur.
- Tek aşamalı iyileşmede, diş etinin dışına çıkan tek parçalı implantlar yerleştirilir.
- Subgingival implantasyonda, kapalı olarak iyileşen ve daha sonra açığa çıkarılan iki parçalı implantlar kullanılır.
Kısa yanıt