Diş hekimliği sözlüğü: P terimleri

Palatum, damak; ağız boşluğunun tavanı.

parodontal (periodontal), dişin yanında ya da çevresinde bulunan

Parodontitis (periodontitis), periodontitis, diş çevre dokusunun iltihaplı bir hastalığıdır. Diş ile diş eti arasında biriken bakteriler tarafından oluşturulur. Bunlar fırçalanarak ya da diş ipiyle temizlenerek uzaklaştırılmazsa, bu madde (plak) dişler üzerinde sert, pürüzlü bir tabaka (diş taşı) oluşturur. Zamanla diş etinde kızarıklık, şişlik ve kanamaya eğilim ortaya çıkar. Bu tedavi edilmezse, iltihap dişleri çene kemiğine bağlayan lifleri tahrip edebilir ve ilerleyen süreçte kemik kaybına yol açabilir. Lifler ve kemik olmadan dişler sallanmaya başlar ve kaybedilebilir. Bu süreci durdurmak için özel bir tedavi gereklidir. Kürettage

Parodontologie (periodontoloji), diş çevre dokusu hastalıklarının bilimi.

Parodontose (periodontoz), diş çevre dokusunun iltihaplı olmayan hastalığı. Yavaş seyirde diş köklerinin giderek görünür hale gelmesi, diş boynunda dokunma ve sıcaklık duyarlılığı görülür. Nedenleri: diş sıralarının bozuk kapanışı, kötü dolgular, diş taşı, kötü oturan diş protezi, vitamin ve hormon dengesindeki bozukluklar, metabolizma bozuklukları.

Plaque (plak), bakteriyel diş plağı.

Prognose (prognoz), öngörü; beklenen hastalık seyrinin değerlendirilmesi.

Prothese (protez), diş hekimliğinde: kaybedilen dişlerin yerini alan yapı. Zahnersatz

Prothetik (protetik), diş dizisinin protezle yeniden oluşturulması. Örneğin yapay diş kronları, köprüler ya da çıkarılabilir bir protez yoluyla kapalı diş sırasının ve böylece çiğneme yeteneğinin yeniden sağlanmasına yönelik olanakların ortak adı. Zahnersatz

Prämolaren (premolarlar), ön azı dişleri Zähne

Pulpa, diş özü: dişin içini tam olarak doldurur. Zähne