Diş hekimliği sözlüğü: I terimleri

Implantatbelastung (implant yüklenmesi), bir implanta kuvvet etki etmesi.

Implantatbettpräparation (implant yuvasının hazırlanması), alveol çıkıntısında bir implantın kemik yatağının hazırlanması. Alveolarfortsatz

Implantate (implantlar), implantlar, vücudun kendi dokusu gibi kabul edilen titanyumdan yapılır. İmplantlar diş boşluğuna yerleştirilir ve yeni dişler için sağlam bir temel oluşturur. Doğal diş kökleri gibi işlev görürler.

Implantateinbringung (implantın yerleştirilmesi), implant insersiyonu.

Implantateinheilung (implantın iyileşmesi), iyileşme süresi; çene kemiğinin implantla kaynaştığı dönem.

Implantatentfernung (implantın çıkarılması), eksplantasyon; implantta ya da implantın çevresinde tedaviye dirençli kalıcı bir iltihap (peri-implantitis) bulunmasında, gevşeme durumunda, kronik sinir ağrılarında (örneğin N. mandibularis inferior nöriti) gerekli olabilir.

Implantatform (implant biçimi), bir implantın dış biçimi; vida biçimli implantlar, yaprak biçimli olanlara karşı yaygınlaşmıştır.

Implantatfraktur (implant kırığı), implant gövdesinde mekanik hasar.

Implantatfreilegung (implantın açığa çıkarılması), iki aşamalı implantasyonda iyileşme süresinin ardından implant başı, üzerini örten mukozadan kurtarılır ve açığa çıkarılır (açığa çıkarma operasyonu). Ardından implant protetik olarak restore edilebilir, yani yeni diş sabitlenebilir.

Implantatinsertion (implant insersiyonu), çene cerrahisi müdahalesi; bir implantın yerleştirilmesi işlemi.

Implantation (implantasyon), bir implantın vücuda ya da çene kemiğine yerleştirilmesi.

Implantatknochenverbund (implant-kemik bağlantısı), implantın kemikte histolojik olarak tutunması.

Implantatlockerung (implant gevşemesi), implantın çevresindeki kemik kaybı nedeniyle yatay, dikey ve çepeçevre kemik cepleri oluşur; bunun nedeni çoğunlukla hastanın yetersiz hijyenik temizliğidir, ancak çiğneme sırasında üst yapının hatalı ve aşırı yüklenmesi de, seyrek olarak teknik konstrüksiyon hataları da neden olabilir.

Implantologie (implantoloji), Implantation öğretisi

Indikation (endikasyon), tedavi gerekçesi; hastalığın seyri, sonraki tedavi akışını gösterir.

Inlay, arka dişlerin doldurulmasında kullanılan, altın ya da seramikten yapılmış yüksek nitelikli dolgu. Dişin oyulmasının hemen ardından yerleştirilebilen kompozit ya da amalgam gibi plastik dolgu maddelerinin aksine, inlayler genellikle diş teknik laboratuvarında hazırlanır ve ikinci bir seansta yapıştırılır. Diş bu arada geçici bir restorasyonla korunur. Amalgam

Interdentalraum (diş arası boşluğu), aynı diş sırasındaki ardışık iki diş arasındaki boşluk.