Botopbouw en sinusbodemverhoging
De kaakholte ligt direct boven de alveolaire uitsteeksels van de bovenkaak. Na het verwijderen van een tand of bij verlies van de zijdelingse boventanden trekt het bot zich terug. Daardoor verliest het bot van het alveolaire uitsteeksel aan hoogte. Vaak blijft in het gebied van het bovenkaakbot nog slechts een dunne botlamel over, die voor het houvast van een endossaal implantaat niet meer volstaat. Met een zogenoemde sinusbodemverhoging kan dit bottekort worden gecompenseerd.
Het verhogen van de bodem van de kaakholte is een bijzondere vorm van botopbouw. Bij te weinig bot in de bovenkaak kan de kaakholte worden verhoogd door bot of botvervangend materiaal in de sinus maxillaris aan te brengen. Bij weinig bot in het zijdelingse deel van de bovenkaak is een sinuslift vaak de enige mogelijkheid om voldoende bot te creëren voor een implantaatbehandeling en vaste tanden. Bij een geplande sinusbodemverhoging levert de 3D-diagnostiek al vóór de ingreep gedetailleerde informatie over de exacte anatomische verhoudingen en over de mate waarin bot moet worden opgebouwd.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen de inwendige en de uitwendige sinuslift. De uitwendige sinuslift gebeurt onder volledige narcose: de kaakholte wordt via de mondholte ter hoogte van de wang operatief geopend, zodat bot onder zicht kan worden ingebracht. Bij de inwendige sinuslift wordt het implantaatkanaal, het boorgat voor het implantaat, gebruikt om het botmateriaal te plaatsen. Dit kanaal wordt voorzichtig doorstoken met behoud van het kaakholteslijmvlies, zodat de kaakholte zelf ongeopend blijft. Het slijmvlies wordt met speciale instrumenten, osteotomen, opgetild en het opbouwmateriaal wordt vervolgens door dit kanaal geplaatst. Het extra bot maakt het mogelijk meteen langere implantaten te plaatsen en daarmee na de inheling een hogere stabiliteit te bereiken. Belangrijk is dat de kaakholte op het moment van de sinusliftoperatie vrij van infectie is.