Downloads Videotheek Nieuws FAQ Tandheelkundig lexicon Contact

Tandheelkundige kennis: tandvleesaandoening

Parodontale aandoeningen verhogen het risico op coronaire hartziekten

De meeste tandvleesaandoeningen (parodontale aandoeningen) en de gevolgen daarvan zijn te voorkomen met een vroegtijdiger therapie, grondige mondhygiëne, motivatie van de patiënt tot meewerken en langdurige begeleiding door het tandheelkundig team. Een parodontale aandoening kan gevolgen hebben voor het hele lichaam. De ontstekingsstoffen die zich bij een parodontitis in de verdiepte tandvleespockets verzamelen, kunnen via de bloedbaan naar andere delen van het lichaam worden vervoerd en verdere aandoeningen veroorzaken.

Zo kan een parodontitis de gezondheid aanzienlijk aantasten. Inmiddels tonen talrijke studies de duidelijke correlatie aan tussen een slechte mondgezondheid en een hartinfarct respectievelijk een beroerte.

Actuele publicaties wijzen bij patiënten met chronische ontstekingsprocessen aan de tanden op een tot 25% verhoogd risico op een coronaire hartziekte. Ook de samenhang tussen parodontitis en reumatoïde artritis is wetenschappelijk onderzocht en aangetoond. Een parodontitis verhoogt duidelijk het risico op reuma en artritis. De diabetische parodontitis en haar orale ontstekingsprocessen leiden naast de symptomen in de mondholte ook tot systemische gevolgen die het verloop van de onderliggende ziekte beïnvloeden. Des te belangrijker is het een parodontale aandoening op tijd te herkennen. Vroege herkenning helpt het hele lichaam.

Kort beantwoord

Veelgestelde vragen

Talrijke studies tonen een verband aan tussen een slechte mondgezondheid en een hartinfarct of beroerte. Recente publicaties noemen bij patiënten met chronische ontstekingsprocessen aan de tanden een tot 25 procent verhoogd risico op een coronaire hartziekte. Ook verbanden met reuma en artritis zijn onderzocht en aangetoond.
Bij een parodontitis hopen ontstekingsstoffen zich op in de verdiepte tandvleespockets. Via de bloedbaan kunnen ze in andere delen van het lichaam terechtkomen en daar verdere aandoeningen veroorzaken. Een tandvleesaandoening blijft daarom niet tot de mond beperkt, maar kan de gezondheid als geheel aantasten.
De meeste tandvleesaandoeningen en hun gevolgen zijn af te wenden als er vroeg wordt behandeld, de mondhygiëne grondig is en de patiënt actief meewerkt. Daar komt een langdurige begeleiding door het tandheelkundige team bij. Omdat een aandoening ook de rest van het lichaam kan belasten, helpt vroege herkenning de hele mens.